Jeśli ktoś się oba­wia, a może i odwrot­nie – z nadzieją zaciera ręce, że nasza pol­ska prasa bul­wa­rowa może spla­mić się tak nie­bo­tycz­nym skan­da­lem jak angiel­ski „News of the World”, to niech się nie łudzi. Żadne media papie­rowe, nawet te naj­po­waż­niej­sze i naj­mniej skłonne szu­kać sen­sa­cji, nie są wpi­sane u nas tak głę­boko jak na Wyspach w sys­tem kon­troli publiczno-społecznej. Nie mówiąc już o tym, że pro­ce­der będący pod­stawą całej tej afery, choć nie­wąt­pli­wie obrzy­dliwy i prze­ra­ża­jący, jest obja­wem groź­nej histe­rii mediów, a nie odpo­wie­dzią na jaki­kol­wiek popyt ze strony czy­tel­ni­ków. Bo prawda jest taka, że ci czy­tel­nicy, ci widzo­wie, ci słu­cha­cze gdzieś się nie­po­strze­że­nie zagu­bili w her­me­tycz­nych kon­cep­cjach twór­ców mediów.
Czy­taj dalej »

Zbliża się Pierw­sza Rocz­nica, wszystko się czy­ści. Na wzór spo­łe­czeństw pry­mi­tyw­nych żyjemy wyłącz­nie w cyklu. Wła­śnie rocz­nym. Tak jak Zie­mia obiega Słońce (tym stwier­dze­niem pewno zasko­czę kon­ser­wa­tyw­nych poli­ty­ków!), tak nasza histo­ria i doświad­cze­nie prak­tyczne, nie mówiąc już o głęb­szej reflek­sji, wra­cają do punktu wyj­ścia, by po 10 kwiet­nia pójść dokład­nie po tym samy okręgu, co przez ostatni rok. Wszystko dzieje się tak jak w fil­mie „Dzień Świstaka”, w któ­rym codzien­nie był od nowa ten sam dzień. Arty­ści skła­dają samo­kry­tykę prze­pra­sza­jąc Plat­formę, że zbłą­dzili, by zacząć rok po stro­nie PO, z kolei druga strona świń­skim truch­tem powraca do kon­cep­cji zama­chu. By wszel­kie usta­le­nia śledz­twa, nawet te dru­zgo­cące dla Rosjan, wyrzu­cić do kosza. Trzeba zdą­żyć przed 10 kwiet­nia.
Czy­taj dalej »

Jak szybko pań­stwo może się wyco­fać z jakiejś sfery, obser­wu­jemy na dwor­cach od grud­nia. Bez więk­szego związku ze śnie­giem lub lodem koleje dia­bli wzięli. Z dnia na dzień. Jaki w tym sens? Obrzy­dzić nam to co pań­stwowe, żeby­śmy bła­gali o pry­wa­ty­za­cję? Oj, chyba teo­ria spi­skowa! No ale z dru­giej strony przy­po­mina mi się taki jeden bufet…
Czy­taj dalej »

Nie widzę więk­szego sensu, by obcho­dzić naro­dowe rocz­nice, skoro w Pol­sce robi się po nich jesz­cze głu­piej niż było przed. Choć przed było i tak wystar­cza­jąco głu­pio jak dla mnie. 11 listo­pada do wie­czora po War­sza­wie bie­gali „patrio­tycz­nie” nasta­wieni faszy­ści, któ­rych każdy oddech był moni­to­ro­wany przez 24-godzinne sta­cje infor­ma­cyjne. Widzia­łem też w tele­wi­zji zama­sko­wa­nego anty­fa­szy­stę. W sza­liku Legii. Nie wiem, czemu aku­rat w takim, zresztą nikogo to nie obcho­dziło. Nikt też nie bił już, tak jak kie­dyś, ZOMO, bo prze­stało być jasne, gdzie stoi. Kaczyń­ski nadal był obra­żony  na pre­zy­denta, że jest pre­zy­den­tem. Zróbmy coś, żeby nie sta­wać się kra­jem coraz więk­szych idio­tów!
Czy­taj dalej »